آورند و با او گفتگو كنند و به وجود حق عشق بورزند . و خداى متعال اين حالت بنده را دوست دارد . چه كسى مىتواند حضرت يوسف عليه السلام را از صحنه گناه نجات دهد و او را در پناه خود نگه دارد . آن صحنه‌هايى كه اگر براى هر يك از ما اتفاق بيفتد به يقين آلوده به گناه مىشويم . چگونه اگر برهان ربّ نبود يوسف در منجلاب شهوت غرق مىشد و همهء پردهء عصمت و هيبت او دريده مىشد . پس يك قدرت برتر و نقطهء اميدى بايد دست او را بگيرد . در آن هنگام كه همه راه‌ها را به سوى لغزش و خيانت مشاهده كرد و درهاى نجات را بسته ديد در پاسخ به همسر عزيز مصر به يك جملهء كوتاه بسنده كرد : قَالَ مَعَاذَ اللَّهِ إِنَّهُ رَبّى أَحْسَنَ مَثْوَاىَ » « 1 » يوسف گفت : پناه به خدا ، او پروردگار من است ، جايگاهم را نيكو داشت . مَعَاذَ اللَّهِ يعنى تنها پناهگاه خداست . در چنين شرايطى سخت و بحرانى براى رهايى از چنگال وسوسه‌هاى شيطانى ، تنها راه فرار را پناه بردن به خدا مىداند ، خدايى كه خلوت و جلوت براى او يكسان است . يوسف با ياد حق اول به يگانگى خداوند در عقيده و پناه‌جويى خدا را در عمل ؛ اعتراف مىكند و همچنين حق‌شناسى خود را نسبت به عزيز مصر هم كه ربّ و آقاى اوست نشان مىدهد كه او مرا تربيت كرده و گرامى داشته است چگونه به او خيانت كنم ؟ ! اين ارزش‌هاى اخلاقى انبيا و صالحان و عمل مؤمنان سبب مىشود كه جامعه از جرم و جنايت مصون بماند . خداوند در آيات ديگر براى تحكيم پايه‌هاى توحيد و شكستن بت‌هاى شرك و كفر دستورهاى اساسى صادر مىفرمايد :

--> ( 1 ) - يوسف ( 12 ) : 23 .